Perşembe, Mart 25, 2010

"Born To Be Wild"

Hamileyken yazdığım bir yazıyı buldum şimdi arşivimi karıştırırken, nostalji olsun biraz …

***

Bu kadar çok hamile kadını bir arada hiç görmemiştim herhalde.

Saçlarının boyası gelmiş ve göbeği kocaman kadınlar. Boyasız, beyaz saçlarının uzunluğu ile göbeklerinin büyüklüğü doğru orantılı kadınlar.

Sadece hamile kadınlar yok.

Saçları boyalı, bakımlı anneler de var. Kızıyla alışverişe çıkmış babalar. Arkadaşının çocuğuna hediye almaya gelmiş ama bebek ve çocuk sesinden bunalmış sabırsız ve muhtemelen çocuksuz genç kadınlar. Torunlarına hediye alan anneanne ve babaanneler. Hamile olduğunu yeni öğrenmiş karnı dümdüz ama etrafa sevgiyle hatta şefkatle bakan kadınlar.

Hepsi de heyecanlı.

Sanki en heyecanlı benim.

Annemle Bağdat Caddesi’ndeki Mothercare’deyiz. Elimde çirkin mi çirkin bir hamile kot pantolonuyla kabine giriyorum. Kabinden çıkıp aynaya bakıyorum, beğenmemiş bakışlarla.
“En güzel zamanlarınız şimdi! Kıymetini bilin!” diyor bir ses, ben aynaya bakarken.
Dönüp anlamsızca, karşımda bebeğini emziren kadına bakıyorum ve içimden “Nasıl yani? Ben bir an evvel bebeğimi kucağıma alıp ona dokunmak, onu koklamak ve onu görmek istiyorum. Ne bilmiş kadın” diye geçiriyorum. Kadın anlamsız bakışlarımdan aklımdan geçirdiklerimi anlıyor ki konuşmasına devam ediyor.

“Bana da herkes böyle söylerdi, ben hamileyken. Ne bilmiş ukala insanlar derdim.”
“Evet evet, ben de onu düşünüyordum. Şu anda bebeğimi göremiyorum, hareketlerini bile hissetmiyorum daha. Her ultrasona gidişimde acaba nasıl diye düşünüyorum. Bir an evvel kucağıma almak istiyorum bebeğimi.”

“Aynı şeyleri ben de yaşadım. Bebeğimi kucağıma alınca tüm bu endişelerin biteceğini düşünüyordum. Oysa en rahat zamanlar bebek anne karnındayken ki zamanlar, inanın. Doğduktan sonra da bambaşka sorunlarla, endişelerle karşılaşıyorsunuz. Tadını çıkarın, eşinizle bol bol gezin, arkadaşlarınızla buluşun.” diyor ve o arada bebeği meme emmekten vazgeçip mızırdanmaya başlıyor. “İşte” diyor kadın da “ufacık bir konuşmaya bile izin yok.”

Ben yine de bebeğimi kucağıma almak istiyorum sağlıkla. İnşallah 9 ay 10 günüm bittiğinde.

Oğluma çizgili bir tulum aldım

Üzerinde “BORN TO BE WILD” yazıyor.

SevdiiM çok beğendi. Ben de...

19 Ocak 2009 – Pazartesi

***

Şimdi düşünüyorum da aynaya bakarken seslenen kadın biraz şikâyetçi bir tipmiş. Evet, bebek doğduktan sonra gerçekten başka sıkıntılar başlıyor. Ama bir sürü de güzellik yaşıyorsunuz beraberinde. Her dönemin ayrı bir tadı var. Doyasıya yaşamak lazım…

Allah isteyen herkese bu şahane duyguyu yaşatsın.

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails